Noktacık

Noktacık oldukça sevimli ve keyifli dili ile başlıyor anlatmaya kendini. Tıpkı çocukların konunun ortasından konuya başlaması gibi Noktacık da konuya ortadan başlıyor ve renkleri nasıl sevdiğinden, hayatta ona iyi gelen şeylerden bahsediyor. Seza Kutlar Aksoy’un kalemi sanki çocuğun eline verilmiş de anlat hadi kendini denilmiş gibi. O kadar tanıdık ve çocuk dünyasına yakın yani dili. Resimler de Saadet Ceylan tarafından çizilmiş ve onlar da izlemeyi keyifli kılıyor. En çok da aydedenin kucağındaki kıza kitap okuduğu resmi beğendim. Uçurtma olmak isteyen kızın kuyruğunu çekiştiren kuşların olduğu resim de güzeldi elbette 🙂 Tudem Yayınları tarafından basımı yapılan kitap boşanma konusunu ele alıyor ve oldukça nazikçe çocuğun duygularını hissetmemizi sağlıyor. 

Babasının Noktacık diye sevdiği küçük kızın sincap bir arkadaşı var onunla sohbet ederken aniden anne ve babasının ayrı evlerde yaşadığını ve öncesinde yaşananlardan dolayı üzüldüğünü öğreniyoruz. Ayrı evlerde yaşayan anne ve babasının bu davranışlarını kendisini sevmemelerine bağlayan küçük kızın cümlelerine sincap şaşırıyor ve çok güzel tepki veriyor. O kadar zarif bir dokunuş ki sincabın ki hiçbir önyargı veya ima içermiyor. Sadece küçük kızın duygularını anlama telaşı var sincapta. O konuşurken okur olarak biz de merakla takip ediyoruz söylenenleri. Sincap sevginin nasıl bir şey olduğunu anlatıyor küçük kıza ve aslında bu konuda onun da düşünmesini sağlıyor. Oldukça sıcak ve gerçekçi şekilde aktarılan duygulara sincaptan giden öneriler küçük kız kadar okur olarak bizleri de memnun ediyor. İki ayrı evin olması ve anne babasının ayrı olmasının ona olan sevgiyle ilgili olmadığını anlatıyor sincap birkaç güzel cümle ile. Noktacık da söylenenlerden ikna oluyor ve iki ayrı evde yaşadığı güzel durumlara odaklanıyor. Kırmızı evde yaşayan babası ile yaşadıkları kadar, mavi evde yaşayan annesi ile geçirdiği keyifli zamanlar da bu noktadan sonra anlatılıyor. Küçük kız iki evde de aslında aynı evde yaşadıkları zamana göre daha iyi zaman geçirdiklerini fark ediyor bir diğer ifade ile. Çünkü ayrı evlerde anne ve babası kavga etmiyor ve gürültü çıkmıyor. Daha huzurlu ve mutlu oldukları bir ebeveyn çocuk ilişkisi gösteriliyor hem resimler, hem de sözcüklerle. 

Boşanma konusunu yalın ve içten bir şekilde; ama en önemlisi çocukların göz hizasından aktaran yazar ve çizer bence oldukça güzel bir çalışma ortaya koyuyorlar. Çocuklarla hemen her konuda konuşabilmek için biz ebeveynlere de güzel bir anahtar veriyorlar aslında.  

Şunlar da Hoşunuza Gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.